56 Parandowski
Rozległe studia i masowe naukowe podróże jeszcze bardziej zbliżyły go do tej kultury. Mitologia natomiast – w intencjach samego autora – była jak gdyby „produktem ubocznym” naukowych dociekań i wypowiedzi. Tu odstęp czasu między pierwszym rokiem uniwersytetu a jego ukończeniem po latach wojny dokonał metamorfozy: z przyszłego profesora i uczonego zrobił pisarza”. Książka została podzielona na dwie części: Grecja i Rzym. ok. półtorej odległości Księżyca od Kuli ziemskiej). Gaja usłyszała głosy tytanów i uknuła spisek przeciw Uranosowi. Ocalał Alkioneus, którego rany goiły się, gdy dotknął miejsca swojego urodzenia. Odtąd wybuchy Etny tłumaczono jako próby wyzwolenia się spod globu Tyfona. Z rzuconych poprzez niego rodzili się mężczyźni, zaś kiedy rzucała kamienie Pyrra – powstawały kobiety.

Bogowie olimpijscy stanowią grupę najwyżej postawionych w hierarchii greckich bóstw. Największym z bogów był Dzeus, niemniej jednak podzielił się wpływami z braćmi. Dusze zostały grupowane według podobieństwa – razem cienie niemowląt, w innym miejscy rolników, albo wojowników itp. Siedziba pana podziemia – Hadesa – znajdowała się za wieloma krętymi drogami i pustyniami. Grecy wierzyli, że rządzi nim Użycie. Tyche (w Rzymie – Fortuna), bogini szczęścia, bohaterka poematów, odpowiedzialna za pomyślny przebieg spraw, była córką Prometeusza lub Dzeusa (różne przekazy). Mąż Alkmeny, Amfitrion, ćwiczył go w sportach i hartował w trudach. Za radę w pokonaniu wroga król tebański ofiarował mu własną córkę za żonę. Koszula wżarła się w skórę olbrzyma i paliła wielkim ogniem, jego ciało odpadało. Po zabiciu go mógł więc bezpiecznie wyjść z tej pułapki. Jego towarzysze zostali pożarci przez smoka, którego on zabił zaraz oszczepem. Nowy król Kreon ogłosił Polinejkesa zdrajcą i zabronił pogrzebania jego zwłok.